Dagboek van een politieke plakker, deel twee.

Vrijdag 18 februari. Zolang het vroor, hadden de plakkers het makkelijk. Wat al op de borden zat, bleef zitten. Er kwam niets bij en er ging niets af. Maar gisteren belde iemand mij om te waarschuwen dat er op de Hekelingseweg  over ons heen geplakt was. Dus stapte ik vanmorgen op de fiets voor een rondje Spijkenisse. De schade viel mee.

Over het algemeen wordt onze bescheiden poster ontzien. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om er overal een nieuwe tekst op te plakken: “ Too many bad ducks” . Dat betekent “ Te veel badeendjes” , zoals iedereen die Engels op VMBO-niveau gehad heeft, zal begrijpen. Opvallend is, dat de commerciële plakker die altijd doet alsof de gemeentelijke borden van hem zijn, al een tijd niet langs geweest is. Blijkbaar heeft het gemeentebestuur maatregelen genomen. Het zou wel netjes zijn, als dat in het vervolg ook gebeurt bij verkiezingen waarbij degenen die alleen actief worden als het om hun eigen persoonlijke gemeenteraadszeteltjes gaat, thuisblijven! Waarschijnlijk gaan er niet genoeg spannende dingen meer gebeuren voor een derde plakverslag. Daarom verklap ik nu vast de tekst die volgende week op onze posters komt: “Eendje in de raad is zat! Stem liever D66 lijst 7”.

Frans van der Vliet